چرا همه پارادوکس های سفر در زمان قابل حل نیستند

1067878 فقط خبر

یک تیم تحقیقاتی از دانشگاه بروک در کانادا در حال توسعه تئوری سفر در زمان هستند که با نظریه نسبیت عام اینشتین مطابقت دارد. این طرح از نظریه جهان های موازی هیو اورت استفاده می کند و سعی می کند مشکل تضادهای سفر در زمان را حل کند.

سفر به گذشته یا آینده از زمان ارائه نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین به فانتزی ها و آثار هنری بی شماری منجر شده است. دانش کنونی ما به نظریه انیشتین برمی گردد. این نظریه باعث شده است که زمان و مکان در ارتباط با یکدیگر در نظر گرفته شوند و دیگر بحث زمان و مکان از هم جدا نیست، بلکه صحبت از «زمان-مکان» است. با توجه به اینکه پس از صد سال و آزمایش های متعدد علیه این نظریه اثبات نشده است، دانشمندان آن را دقیق ترین و موفق ترین توصیف از ساختار جهان می دانند.

اما نظریه نسبیت کارکرد دیگری نیز دارد و آن فرض و تحقیق در سفر در زمان است. محققان توانسته اند معادلاتی را ارائه کنند که به طور فرضی سفر در زمان را ممکن می کند. اما دو دلیل عملی مانع از مطالعه این معادلات می شود.

اولین مانع این است که برای ساختن یک وسیله سفر در زمان به ماده منفی یا ماده با جرم منفی نیاز داریم. و این ماده با جرم منفی به راحتی قابل دسترسی نیست. فیزیک کوانتومی امکان تولید این ماده را فراهم می کند، اما اطلاعات کمی در مورد آن وجود دارد. علاوه بر این، دانشمندان بر این باورند که تولید چنین موادی تنها در مقادیر بسیار کم امکان پذیر خواهد بود.

  دریادار تنگسیری: به برکت انقلاب ما شجاعت دفاع از خود را داریم/ آمادگی رزمی ما به حد قابل قبولی رسیده است

مانع دوم سفر در هنگام درگیری است. به عنوان مثال، اگر به گذشته سفر کنید و به طور تصادفی جد خود را نابود کنید، منطقاً دیگر نمی توانید برای انجام آن سفر وجود داشته باشید.

پاسخ دانشمندان: آیا سفر در زمان ممکن است؟

در سناریوهای علمی تخیلی، شخصیت های داستان از ایجاد تضاد پرهیز می کنند، مثلا تصمیم می گیرند به هیچ وجه گذشته را تغییر ندهند. اما در فیزیک مسئله متفاوت است، زیرا این تناقضات در تئوری منعکس شده و باید از طریق استدلال علمی حل شوند. در دهه 1980، یک دانشمند روسی «اصل خودسازگاری» نوویکوف را تعریف کرد. طبق این اصل، قوانین فیزیک خود از تضادها جلوگیری می کند. اما حتی این فرضیه نیز نمی تواند تمام پارادوکس های سفر در زمان را حل کند.

محققان دانشگاه بروک که چندین سال در این زمینه مطالعه کرده اند، نظریه جهان های موازی را ارائه می کنند. نظریه جهان های موازی یا نظریه تفسیر جهان های چندگانه توسط فیزیکدان و ریاضیدان آمریکایی هیو اورت در دهه 1950 ارائه شد. باراک شوشانی معتقد است که نظریه جهان های موازی به ما امکان می دهد بدون توجه به ارتباط زمانی با زمان حال، بدون تضاد به گذشته ای موازی سفر کنیم. او البته تاکید می کند که لازمه این سفر این است که دنیا اجازه حضور همزمان سری های زمانی موازی را بدهد.

این یک سوال جدید است: آیا جهان ما سری های زمانی موازی را می پذیرد؟ پاسخ به مکانیک کوانتومی فراتر می رود. نظریه جهان های موازی اورت و داستان گربه شرودینگر زنده و مرده گواه این موضوع است.

  نامزد توپ طلای 2021 + عکس - اندیشه معاصر

محققان دانشگاه کانادا به مدت سه سال در حال توسعه یک نظریه عملی از سفر در زمان هستند که با نظریه نسبیت عام آلبرت انیشتین مغایرتی ندارد. چنین نظریه ای البته امکان سفر در زمان را ثابت نمی کند، اما حداقل نشان خواهد داد که تناقضات مانع چنین سفری نمی شود.

انتهای پیام/4129/

دیدگاهتان را بنویسید