مجموعه بزرگ رسانه های کوچک

110398 701 فقط خبر

وقتی به نصیحت شاعرانه عنصری برمی خوریم که «در روزنامه روزگار من آمده، اگر می خواهی بدانی روزنامه بخوان»، فکر می کنیم شاعر یک خانه هزار سال پیش نیز به ضرورت درک این موضوع پی برده است. مشکلات از طریق رسانه ها، رسانه های مکتوب! مطمئناً هیچ شکافی بین اشتراک مفاهیم در شعر قدیم او و برداشت های جدید ما وجود ندارد، اما می توان از این استعاره به طور ضمنی برای درک جهان های مختلط پیش روی ما استفاده کرد که «همه چیز در همه جا و برای همه رسانه می شود.» او این توصیه را به گونه ای متفاوت شنید. . دوستان عزیز اعتماد که این روزها سخت تلاش می کنند تا از باشگاه ها و دیگر فضای مجازی و روزنامه های میدانی به «خبرنگاری مدرن» راه پیدا کنند، برای گفتن، نوشتن و شنیدن به همه آمدند. از لطف ایشان بدشانسی آوردند، از من خواستند که بگویم دلم چه می خواهد. طبیعتا نه این غم قدرت و وقت گفتن چنین چیزی را دارد و نه توان نوشتن آن را در روزنامه. تصمیم گرفتم در سال های آخر تدریسم از این دعوت و فرصت استفاده کنم و مجبور شوم تا جایی که می توانم بنویسم. امروز در شرایطی به سر می بریم که برای ورود راحت تری به عرصه عمومی باید به زبان روزنامه نگاری درس های زندگی و حتی علوم را آموزش دهیم. واضح است که نه گستردگی و تنوع مشکلات جامعه ما و جهان و نه محدودیت های دانش و تجربه، مجالی برای نفوذ گسترده و عمیق در این زمینه به من نمی دهد، اما می تواند دریچه ای را برای تأمل چند رشته ای در مورد مشکلات بگشاید. پیش روی ماست که در قالب عنوان یا تصویری از تردید همه جانبه کارشناسان و فعالان عرصه سیاست، جامعه، فرهنگ، دانش و اقتصاد را تشویق می کند. بعد …
این روزها که مصادف با چهل و سومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال 57 است، می توان از این منظر به این رویداد بزرگ و بزرگ و شتاب در ظهور و پیروزی آن نگاه کرد. «رسانه های کوچک و انقلاب کبیر» عنوانی است که به کارشناسان فرهنگی و رسانه ای این پدیده داده شده است. دو محقق انگلیسی و ایرانی، دکتر آنابل ساربرنی و دکتر علی محمدی، نویسنده کتابی با عنوان «رسانه های کوچک، انقلاب بزرگ: ارتباطات، فرهنگ و انقلاب ایران» با عنوان «رسانه های کوچک، انقلاب بزرگ، ارتباطات، فرهنگ و انقلاب ایران. «میکرومدیا (صوت، دستگاه زیراکس و شبکه های تلفن) با رسانه ها (رادیو و تلویزیون و مطبوعات ملی) در چارچوب تقابل نظام فرهنگی و اجتماعی ایران با نظام سیاسی شاهنشاهی مورد توجه قرار گرفت. در تفسير سياسي پيشنهادي ديگر صاحبنظران، انقلاب مي تواند يك فرآيند ارتباطي باشد كه نتيجه كاهش اعتماد سياسي و اجتماعي به قدرت حاكم و رسانه اصلي آن و شكل گيري اعتماد و اعتماد مدني به رسانه هاي كوچك و مردمي است. ترکیبی از دو نظام ارتباطی دینی-سیاسی و شبکه‌های رسانه‌ای کوچک به هم پیوسته بودند، به طوری که بزرگ‌ترها یک رسانه مرتبط با رژیم سیاسی است که در ایجاد و حفظ مشروعیت ناکام مانده است.

  عظمت برخی کشورهای عربی رو به افول است

بنابراین، واقعه انقلاب اسلامی از نظر ارتباطی، پدیده پیروزی روایات شفاهی بر بوروکراسی رسانه های رسمی بود. مراقب رادیو و تلویزیون، مطبوعات و خبرگزاری های رسمی باشید. سازماندهی شده توسط رادیو و تلویزیون قدرتمند رژیم شاه که باید به دنبال پاسخی واقع بینانه برای آن بود. ارتباط عمیق و صمیمی بین رسانه و اعتماد اجتماعی و سیاسی وجود دارد، اما به گفته دکتر مجید تهرانیان «تنها رسانه ها قدرت تفویض اختیار یا مشروعیت زدایی ندارند». اینها نیروهای سیاسی هستند که از درک افکار عمومی فاصله می گیرند و از ذهن و زبان نخبگان و مردم فاصله می گیرند و عملاً قدرت رسانه های بزرگ را سلب می کنند. اینجاست که شبکه‌ها و رسانه‌های کوچک از طریق نگرش‌های جمعی جدید، دسترسی بیشتر و زمینه‌های ارتباطی جدیدی پیدا می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید