تاوان جوان سازی تیم ملی را دادیم/ پایان فوتبال دوقطبی کلید برنامه ریزی بود

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری آنا، فوتبالدوستان قدیمی ایران می دانند که حسرت ارتقای فوتبال به المپیک طولانی است و نزدیک به نیم قرن است که در یکی از بزرگترین ویترین های فوتبال دنیا دیده نشده ایم. اما کمتر کسی می داند که آخرین بار با سرمربی ایرانی و با چه کیفیت بالایی در این مسابقات شرکت کردیم. تیم ملی ایران آخرین بار زیر نظر حشمت مهاجرانی در المپیک 1976 مونترال بازی کرد و از قضا به مرحله حذفی راه یافت! تیم جوان و یکپارچه ای که حشمت مهاجرانی مقابل لهستان یکی از بهترین تیم های آن زمان به مسابقات اعزام کرد، تیمی غافلگیرکننده از آب درآمد. اما به دلیل کم تجربه بودن برخی از بازیکنان در نهایت با ضرر جزئی مواجه شد. حشمت مهاجرانی مرد اول فوتبال ایران آن روزها بود و همین تیم را تا یک چهارم نهایی هدایت کرد اما باز هم با یک گل مغلوب شوروی شد تا بهترین نتیجه تاریخ فوتبال ایران را در المپیک کسب کند. او که جای خالی او سال هاست در قلب فوتبال ایران احساس می شود، در گفت و گو با همشهری خاطرات زنده ای از المپیک مونترال بازگو می کند.

تیم ملی با اقتدار به المپیک مونترال راه یافت و حریفان آسیایی مانند بحرین، عراق و عربستان را به راحتی شکست داد. در آن مسابقات شما سرمربی تیم ملی بودید یا فرانک اوفارل ایرلند؟

در آن تورنمنت اوفارل سرمربی بود و من به عنوان سرمربی تیم ملی جوانان کار می کردم. مسابقات انتخابی المپیک در مونترال برای فوتبال ایران بسیار مهم بود چرا که 4 سال پیش به المپیک توکیو صعود کرده بودیم اما به دلیل باخت مقابل آلمان و رومانی نتوانستیم به دور بعد صعود کنیم. این بار می خواستیم به المپیک برویم و به جمع 8 تیم برتر راه پیدا کنیم. برای این کار باید ابتدا در مسابقات مقدماتی پیروز می شدیم. ما بحرین و عربستان را 3 بر صفر شکست دادیم و با یک گل عراق را شکست دادیم تا قدرت خود را در فوتبال آسیا نشان دهیم و به راحتی به المپیک مونترال راه پیدا کنیم.

بعد از صعود تیم ملی به المپیک اتفاق عجیبی افتاد و شما به عنوان جانشین فرانک اوفارل که کارنامه درخشانی داشت مدیریت تیم ملی را بر عهده گرفتید. بعد از سرمربیگری شما چه تغییراتی در تیم ملی ایجاد شد؟

  تدوین 125 برنامه درسی بر اساس نیازهای آینده کشور

در آن سال ها روسای فدراسیون فوتبال را می فهمیدند و خودشان متخصص فوتبال بودند. هر تصمیمی که می‌گرفتند، صرف‌نظر از گرایش‌های سیاسی‌شان، کارشناسی بود و حتماً دلایلی برای آن داشتند. در آن زمان اسکلت تیم ملی از دو تیم تاج و پرسپولیس تشکیل شده بود اما فدراسیون فوتبال با برنامه ریزی کوتاه مدت و بلندمدت فوتبال ایران را از انحصار این دو تیم خارج کرد و سرانجام فوتبال دوقطبی از آنجا کلید خورد. یکی دیگر از برنامه های فدراسیون اهمیت مضاعف به مسابقات در رده جوانان و تقویت تیم های اصلی بود که این اتفاق افتاد.

حشمت مهاجرانی

ظاهرا بعد از بازی های آسیایی تهران مشکل جوانان در فوتبال ایران جدی تر شد و احتمالا انتخاب شما به عنوان سرمربی تیم ملی به این ماجرا ربطی نداشت.

به همین ترتیب، پس از قهرمانی تیم ملی ایران در بازی‌های آسیایی 1974 با هدایت فرانک اوفارل، بازیکنان قدیمی و با تجربه جای خود را به بازیکنان جوان دادند. روند جوانسازی در تیم ملی طبق برنامه پیش رفت. در آن زمان سرمربی تیم ملی جوانان بودم و با این تیم دو بار قهرمان آسیا شدیم. ما بازیکنان نخبه زیادی در این تیم داشتیم که حسن روشن یکی از آنها بود. من در آن زمان دستیار اوفارل در تیم ملی بزرگسالان بودم و آن مربی قبل از هر کاری با من مشورت کرد. وی در عین حال با پیشنهاد من برای حضور 2 تیم در مسابقات چند سایتی کوروش موافقت کرد و تیم ملی جوانان در این مسابقات بسیار خوب بازی کرد. راستش فکر نمی کردم بعدا فدراسیون به من اعتماد کند و من سرمربی تیم ملی بزرگسالان شوم.

این هم عجیب بود که فدراسیون ریسک حذف مربی موفقی مثل اوفارل را به جان خرید. سرمربی ایرلندی همچنین مدعی است از زمان قطع همکاری با ایران تاکنون با هیچ تیم دیگری همکاری نکرده است. بعد از این اتفاقات با اوفارل ارتباط داشتید؟

اوفارل به من اعتماد کامل داشت و بعد از قطع همکاری با فدراسیون فوتبال ایران با هم در ارتباط بودیم. یک بار بعد از پیروزی انقلاب که سرمربی تیم ملی امارات بودم با من تماس گرفت و دنبال تیم بود. او اوفارل را به باشگاه الشعب معرفی کرد و چند ماه به عنوان سرمربی با آن تیم کار کرد. من قرارداد او را امضا کردم که قرارداد خوبی بود اما بعد از 7-8 ماه او گفت خسته است و می خواهد امارات را ترک کند. من هم از مدیر باشگاه الشعب خواستم که قراردادش را فسخ کند و این باشگاه بدون کسر یک دینار از قرارداد اوفارل همکاری او را فسخ کرد.

  گل استقلال صد شد! - اندیشه معاصر

تیم ملی با همین بازیکنان جوان در مسابقات تدارکاتی قبل از المپیک مونترال عملکرد درخشانی داشت و نتایج خوبی کسب کرد. مثل بازی مقابل تیم المپیک فرانسه. همه بزرگان فوتبال فرانسه در این مسابقه حضور داشتند؟

قبل از حضور در المپیک مونترال با مشورت مرحوم مهدی اسداللهی که از مربیان و نویسندگان خبره فوتبال ایران بود در دهکده المپیک یک بازی دوستانه با تیم ملی فرانسه انجام دادیم و 4 بر 3 پیروز شدیم! در آن زمان مسابقات تدارکاتی خوبی داشتیم. قبل از جام جهانی 1978 باز هم در تولوز به مصاف تیم ملی فرانسه رفتیم که 2 بر 1 شکست خوردیم و فرانسوی ها به اشتباه داور ما را کتک زدند. فرانسه با همه بزرگانش مانند هانری میشل، برنارد لاکومب، میشل پلاتینی و ژان تیگانا مقابل ما بازی کرد. در آن زمان تیم ملی امید و بزرگسالان از هم جدا نبودند و همه کشورها با تیم بزرگسالان راهی المپیک شدند.

حشمت مهاجرانی

المپیک مونترال برای ایران با پیروزی مقابل کوبا آغاز شد. شکست دادن تیم ناشناخته کوبا کار آسانی نبود. اولین پیروزی ایران در المپیک مونترال چگونه بود؟

درست است، کوبا تیم ناشناخته ای بود، اما نمی شد آنها را دست کم گرفت. ما با تمام توان مقابل این تیم به میدان آمدیم چرا که 3 امتیاز بازی اول می توانست ما را به دور بعدی بازی های المپیک برساند. بگذارید خاطره ای را برایتان تعریف کنم. صبح بازی با کوبا، خدا رحمتت کند، غلامحسین مظلومی به من گفت که خواب دیده است که به کوبا گل زد و بازی را بردیم. گفتم بیشتر عزیزم هنوز اون شبی که خواب دیدی به کوبا گل زدی نرسیده! کمی شوخی کردیم و به مظلومی گفتم امروز به خاطر تواناییت تو را در ترکیب اصلی قرار می دهم و می خواهم بهترین بازی زندگیت را انجام دهی. او هم خیلی خوب بازی کرد و با یک گل غلامحسین مظلومی کوبا را بردیم.

  طرز پخت کیک شکلاتی در دستگاه ساندویچ - یک فکر مدرن

اوج کار ایران مقابل لهستان یکی از قوی ترین تیم های آن سال ها بود. تیمی که یان تومایوفسکی را در دروازه داشت و بازیکنان معروف دیگری مانند یارماچ و لاتو در تیم اصلی حضور داشتند. نیمه اول دیدار مقابل لهستان یکی از درخشان ترین دیدارهای تاریخ فوتبال ایران است. این نیست

هنوز خیلی ها درباره نیمه اول بازی با لهستان صحبت می کنند. در آن زمان، لهستانی ها یکی از بهترین تیم های جهان بودند و پس از کسب مقام سوم در جام جهانی 1974، می خواستند فینالیست المپیک شوند. بازی با لهستان را خیلی خوب شروع کردیم و علی پروین در دقیقه 6 به گل رسید. نیمه اول را 1-0 بردیم اما در نهایت 3-2 شکست خوردیم. ما و لهستان برای گروه اول بازی کردیم و با این نتیجه لهستان به عنوان گروه اول و ما به عنوان تیم دوم به جمع 8 تیم برتر المپیک رسیدیم.

شاید اگر تیم باتجربه تری بودیم حداقل بازی با تساوی به پایان می رسید؟

در مرحله بعد و در بازی با شوروی باز هم این اتفاق افتاد و با نتیجه نزدیک به شوروی باختیم. در این بازی در پایان بازی که 2-1 عقب بودیم یک موقعیت عالی داشتیم که هدر رفت. شاید اگر شوروی را شکست می دادیم و به 4 تیم نهایی راه می یافتیم، برای اولین بار در فوتبال مدال المپیک می گرفتیم، اما این اتفاق نیفتاد. در این دیدار مینایف که یکی از بهترین مدافعان جهان بود به دلیل دو اخطار قرار نبود بازی کند اما اعتراض ما به جایی نرسید و این بازیکن در خط دفاعی شوروی بازی کرد. تیم جوانی هم داشتیم و باید تاوان جوانی را در تیم ملی می دادیم. چند ماه بعد با همین تیم به تورنمنت 4 نفره رئال مادرید رفتیم و با تیم ملی آرژانتین به تساوی 1-1 رسیدیم. سپس به راحتی به جام جهانی 1978 رفتیم و در آنجا آبرومندانه بازی کردیم.

حشمت مهاجرانی

انتهای پیام/4048/

دیدگاهتان را بنویسید