اسلام با اصل مد و مد به عنوان یک میل طبیعی مخالف نیست/ تلاش اسلام در جهت هدایت این میل است.

1089488 فقط خبر

به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری آنا، سید حسین شرف الدین، عضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) در پنجمین جلسه از سلسله سمینارهای آموزشی فرهنگ پوشش (مد و مد ایرانی- اسلامی) در روز چهارشنبه مورخ 5/5/1301 از ساعت 17 الی 19 به همت مؤسسه قرآن مجید و نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری به صورت مجازی و آنلاین برگزار گردید. در دانشگاه آزاد اسلامی برای اعضای هیات علمی، معلمان و کارکنان واحدها و مراکز آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی با موضوع مد و مد در دنیای مدرن، ایران و اسلام.

وی با اشاره به اینکه مد از منظر جامعه شناسی با چهار ویژگی ظهور، تمایز (شیک پوشان از دیگران)، فعلیت (موقت و گذرا)، مقبولیت گروهی و زیرگروهی از سایر هنجارهای اجتماعی قابل تشخیص است و گفت: مد به لحاظ وجودی. به طور خاص در قالب انواع مختلف کنش فردی متبلور می شود. بنابراین هر رفتار و عملی با ویژگی های چهارگانه فوق مصداق مد است; اما بارزترین تأثیرات مد (در نمایش های فردگرایانه و در عینیت بخشیدن به جامعه) در قالب پوشش، آرایش، تزئین و ترمیم جنبه های غیرعادی بدن نمایان می شود. به عبارت دیگر، قلمرو نمایش «مد»، بدن انسان و بدن فیزیکی است. در این دیدگاه، بدن تجلیاتی است که روند مد یک فرد را منعکس می کند.

این عضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) افزود: هدف از شیک پوش بودن و مطالبه گری، به دست آوردن تصویری زیبا یا زیباتر از خود برای جلب توجه دیگران، جلب رضایت اجتماعی، افزایش مقبولیت است. در درون گروه، جبران برخی کاستی‌ها یا توهم، تامین برخی اهداف است، مانند ازدواج و شغل مورد نظر، واکنش اعتراضی به فرهنگ حاکم و آداب و رسوم جاری و غیره.

  ثبت پذیرش در دانشگاه پیام نور بر اساس سوابق تحصیلی - اندیشه معاصر

شرف الدین افزود: مد پدیده ای انسانی است که بر اساس فطرت طبیعی و غریزی آن شکل گرفته و عمری به اندازه خلقت انسان دارد. انسان ها به طور طبیعی تمایل به خودآرایی، نمایش، نوآوری، تنوع، دکوراسیون و تجمل مستمر دارند. آنچه جدید تلقی می شود و یکی از ثمرات مدرنیته است، اصل میل به مد یا ارضای متعارف آن در عرصه طبیعی زندگی نیست، که عبارت است از موضع گیری کانونی، توجه کافی، اشتراک نسبی، تأیید ارزشی که زمینه های کافی برای تنوع آن فراهم می کند. رضایت، تخصیص امکانات مادی و غیر مادی و در نهایت تبدیل آن به یک نرم پذیرفته شده اجتماعی. شکی نیست که جامعه مدرن همه زمینه ها، نیازها و الزامات لازم و کافی را برای شکوفایی و حتی فربه کننده و ارضای انحصاری این میل به عنوان جلوه آشکار مصرف گرایی و جزء اصلی سبک زندگی مدرن فراهم کرده است.

عضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) تصریح کرد: اگرچه همه افراد، گروه ها و جوامع بشری در داشتن میل فطری به مد کم و بیش دارای جایگاه یکسانی هستند، اما گروه های مختلف این فرهنگ را پذیرفته و با آن همراهی می کنند و عملاً با آن موافق هستند. آنها وضعیت متفاوتی دارند. بر اساس بررسی های انجام شده، زنان بیش از مردان، نوجوانان و گروه های سنی جوان بیش از سایرین هستند. طبقات بالاتر جامعه بیشتر از طبقات پایین افراد بیکار و کم کار، بیشتر از افراد شاغل و فعال؛ افراد کم سواد، بیشتر از افراد با سواد و تحصیلات عالی. افراد غیر مؤمن یا ضعیف مؤمن، بیشتر از افرادی که به اعتقادات و ارزش‌های دینی پایبند هستند. مردم شهری بیشتر از مردم روستا و عشایر؛ ساکنان شهرهای بزرگ نسبت به ساکنان شهرهای کوچک پیگیرتر و علاقه مند به ارضای این میل و نشان دادن رفتارهای شیک به اشکال مختلف هستند.

  واکنش دو نامزد FF به حذف از چرخه انتخابات

وی افزود: مد و مد، اگرچه در منشأ و زمینه، ریشه در خواسته های وجودی، خواسته های فطری و فطری انسان دارد. اما شرایط محیطی نقش بسیار مهمی در شکوفایی، جهت دهی و فراهم آوردن شرایط تجلی آن به اشکال مختلف دارد. کارکردها و پیامدهای مثبت و منفی متعددی در مقیاس فردی و اجتماعی برای مد و مدگرایی ذکر شده است. اگرچه در شکل نهایی و مدرن خود، عمدتاً از کارکردهای منفی مولد است.

شرف الدین گفت: بر اساس شواهد اسناد تاریخی، جامعه ایران تا اواسط دوران قاجار و ارتباط با غرب (اروپا) به دلیل تراکم بافت سنتی و تکه تکه شدن قومیت، مد و مدگرایی به معنای امروزی آن امری آشکار بود. تجلی حتی در محیط شهری و در میان طبقات بالا و لایه های مرفه جامعه وجود ندارد.

این عضو هیأت علمی مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) گفت: آشنایی ایرانیان با پدیده مد و مد به عنوان یک فرهنگ وارداتی عمدتاً از این تاریخ و به ویژه به موازات بلوغ تدریجی پدیده دولت-ملت و جدی است. تلاش در جهت یکپارچگی فرهنگی یا تسلط فرهنگ ملی ایجاد شده توسط دولت بر همه خرده فرهنگ ها و بالاتر از همه ترویج فرهنگ اروپایی به ویژه در بخش پوشاک عمدتاً از زمان پهلوی اول است.

وی در پایان تصریح کرد: اسلام به عنوان یک دین الهی با اصل مد و مجوی به عنوان یک میل فطری و رانش وجودی مخالفت نکرده است. اهتمام اسلام بیشتر معطوف به هدایت این میل از نظر رضایت و تجلی رفتاری است. همه آموزه های اسلام از بعد حقوقی و اخلاقی تشریعی است و به عقلانیت یک طرح اعتبار می بخشد تا این خواست اصیل انسانی را سامان دهد. اسلام معیارهای مثبت و منفی بسیاری را برای حجاب و آرایش به عنوان بارزترین مظهر مد معرفی کرده است.

  خوردن این غذای خوشمزه شما را پیر می کند؟! - اندیشه معاصر

انتهای پیام/4040/

دیدگاهتان را بنویسید