اثر محافظتی “نارینگین” در برابر عوارض فیبروتیک در بافت پوست

1087197 فقط خبر

گروه استان های خبرگزاری آنا; محمود محمدی دانشجوی دکتری رشته ژنتیک به عنوان اولین فارغ التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد ژنتیک واحد ارسنجان به تازگی از پایان نامه خود دفاع کرده و بورسیه تحصیلی دریافت کرده است.

پایان نامه محمود محمدی با عنوان “پایش اثر نارینگین بر تغییر الگوی بیان ژن های فیبروز در مدل فیبروز پوستی موش” با نمره بسیار خوب ارائه و دفاع شد.

وی که فارغ التحصیل دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان است، توانست یک مقاله علمی پژوهشی در مجله بیومدیکال جورجانی و یک مقاله ISI در مجله ایمونوفارماکولوژی و ایمونوتوکسیکولوژی منتشر کند.

پایان نامه محمود محمدی زیر نظر لیلا کهن و محسن سعیدی و مشاوره ماریا سقائیان جزی و سعید محمدی انجام شد.

محمدی در تشریح چکیده پایان نامه دکتری خود با عنوان پایش اثر نارینگین بر تغییر الگوی بیان ژن های فیبروز در مدل فیبروز پوستی موش اظهار داشت: نارینگین یک ترکیب فلاونوئیدی با اثرات ضد فیبروتیک و ضد التهابی است. “فیبروز” یک وضعیت پاتولوژیک است که به صورت التهاب مزمن به دلیل از دست دادن برخی مکانیسم های جبرانی ذاتی ظاهر می شود.

وی ادامه داد: هدف از این مطالعه (پایان نامه دکتری) بررسی اثرات ضد فیبروتیک نارینگین و تبیین مکانیسم های زمینه ای در مدل موش فیبروز ناشی از هیپوکلروس اسید بود. در این مطالعه از 48 موش ماده BALB/c استفاده شد که طی القای فیبروز و پس از القای فیبروز به طور تصادفی به دو گروه و هشت زیر گروه اصلی تقسیم شدند.

دکتر ژنتیک گفت: هیستوپاتولوژی و کلاژن سازی پوست موش با استفاده از رنگ آمیزی H&E و PR آنالیز شد. سطوح mRNA ژن‌های COL1، COL3 و α-SMA با استفاده از روش qRT-PCR اندازه‌گیری شد و از نمونه‌های سرمی نیز برای ارزیابی سطح TGF-β و فعالیت LDH استفاده شد.

  قرعه کشی دروغین جام جهانی برای ایران - تفکر مدرن

محمدی افزود: ضخامت درم در بررسی های میکروسکوپی و ماکروسکوپی در نمونه های تیمار شده با HOCl به طور معنی داری بیشتر بود، در حالی که در گروه تیمار شده با نارینگین تقریباً به طور مساوی نسبت به گروه شاهد و PBS کاهش یافت. درمان HOCl باعث افزایش محتوای کلاژن (در مقایسه با گروه کنترل) شد، در حالی که تجویز نارینگین باعث کاهش سنتز کلاژن در نمونه‌برداری‌های پوستی تحت درمان با HOCl شد.

وی خاطرنشان کرد: سطح mRNA ژن های COL1، COL3 و α-SMA در بین نمونه های پوستی تیمار شده با HOCl به طور قابل توجهی افزایش یافت، در حالی که تیمار نارینگین توانست سطح mRNA این ژن ها را به میزانی برابر با سطوح گروه کنترل کاهش دهد. به طور مشابه، نمونه‌های تیمار شده با نارینژین به طور معنی‌داری سطح TGF-β را کاهش دادند و تفاوت معنی‌داری بین گروه‌ها در LDH مشاهده نشد.

یک دانشجوی دکتری ژنتیک از دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان گفت: نتایج مطالعه نشان می دهد که نارینگین با کاهش کلاژن و کاهش سطح ژن های مرتبط با فیبروز می تواند در برابر اثرات فیبروز ناشی از HOCl در بافت پوست اثر محافظتی داشته باشد.

انتهای پیام/4062/

دیدگاهتان را بنویسید